Η προστατίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος του προστάτη. Μπορεί να είναι μεταδοτική ή μη μεταδοτική στη φύση. Ανεξάρτητα από τη μορφή της νόσου, απαιτείται πολύπλοκη θεραπεία της προστατίτιδας, συμπεριλαμβανομένης της φαρμακευτικής και μη φαρμακευτικής θεραπείας.
Τύποι προστατίτιδας και θεραπεία
Με βάση την ανάπτυξη, γίνεται διάκριση μεταξύ λοιμώδους και μη λοιμώδους προστατίτιδας.
Η μολυσματική ασθένεια προκαλείται από τη δραστηριότητα παθογόνων που προκαλούν φλεγμονή του προστάτη. Ανάλογα με τον τύπο του παθογόνου, γίνεται διάκριση μεταξύ βακτηριακών και μυκητιασικών λοιμώξεων. Η ασθένεια μπορεί να προκληθεί τόσο από τη δραστηριότητα ευκαιριακών μικροοργανισμών, που υπάρχουν πάντα στο σώμα ενός άνδρα, όσο και από σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, για παράδειγμα, χλαμύδια ή τριχομονάδες.
Η ασθένεια αναπτύσσεται σε φόντο μειωμένης ανοσίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτός ο τύπος προστατίτιδας προκαλείται από ευκαιριακούς μικροοργανισμούς, για παράδειγμα, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus. Ένα υγιές σώμα είναι σε θέση να καταστέλλει τις λοιμώξεις, αλλά η φλεγμονή αναπτύσσεται σε φόντο μειωμένης ανοσίας.
Η μη λοιμώδης προστατίτιδα είναι συνέπεια της καθιστικής ζωής. Η ανάπτυξή του προκαλείται από συμφόρηση των πυελικών οργάνων – διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος, ροή λέμφου ή στασιμότητα των εκκρίσεων του προστάτη. Παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη αυτής της μορφής φλεγμονής:
- υποθερμία?
- μειωμένη ανοσία?
- σωματική αδράνεια?
- Ευσαρκία;
- ακανόνιστη σεξουαλική ζωή.
Η συμφορητική προστατίτιδα πιστεύεται ότι είναι μια ασθένεια των υπαλλήλων γραφείου. Η ασθένεια αναπτύσσεται σε φόντο σωματικής αδράνειας, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο μεταβολισμός και να διαταραχθεί ο τροφισμός του προστάτη.

Η σεξουαλική ζωή ενός άνδρα παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη συμφορητικής προστατίτιδας. Η έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας οδηγεί σε μειωμένο τόνο του προστάτη και στασιμότητα των εκκρίσεων. Αυτό οδηγεί σε πρήξιμο του οργάνου και ανάπτυξη φλεγμονής. Ταυτόχρονα, η υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα (περισσότερες από 2-3 σεξουαλικές πράξεις την ημέρα) οδηγεί σε εξάντληση του οργάνου και μπορεί επίσης να προκαλέσει την ανάπτυξη της νόσου.
Ανάλογα με την πορεία, η προστατίτιδα χωρίζεται σε οξεία και χρόνια. Η οξεία μορφή χαρακτηρίζεται από επιδείνωση συγκεκριμένων συμπτωμάτων, όπως:
- συχνή επιθυμία για ούρηση.
- πόνος και κάψιμο στην ουρήθρα.
- κράμπες της ουροδόχου κύστης?
- πόνος στο περίνεο?
- στυτική δυσλειτουργία.
Η διαδικασία της ούρησης συνοδεύεται από έντονο πόνο στην ουρήθρα, ο οποίος προκαλείται από συμπίεση της ουρήθρας από τον διευρυμένο προστάτη.
Η οξεία προστατίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί αρκετά επιτυχώς με την έγκαιρη χορήγηση κατάλληλης φαρμακευτικής θεραπείας. Χωρίς την κατάλληλη θεραπεία γίνεται χρόνια. Αυτή η ασθένεια συνοδεύεται από εξασθένηση της ανδρικής σεξουαλικής λειτουργίας και διάφορες διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος.
Η χρόνια προστατίτιδα μπορεί να είναι είτε μολυσματική είτε μη λοιμώδης. Και στις δύο περιπτώσεις χαρακτηρίζεται από περιοδικές παροξύνσεις κατά τις οποίες τα συμπτώματα γίνονται οξέα. Οι παροξύνσεις της νόσου συνοδεύονται κυρίως από μειωμένη ανοσία.
Μια ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση
Πριν από την έναρξη της θεραπείας, ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε όλες τις εξετάσεις για να προσδιοριστεί η φύση της φλεγμονώδους διαδικασίας και ο τύπος του παθογόνου. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιείται ανάλυση της έκκρισης του προστάτη, υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία του οργάνου.
Η ολοκληρωμένη θεραπεία της προστατίτιδας περιλαμβάνει:
- φαρμακευτική θεραπεία?
- αύξηση της ανοσίας?
- φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι;
- Διαιτοθεραπεία?
- Αλλαγή τρόπου ζωής.
Η φαρμακευτική θεραπεία εξαρτάται από τη μορφή της νόσου. Για τη λοιμώδη φλεγμονή, τα αντιβακτηριακά φάρμακα είναι η κύρια γραμμή θεραπείας. Η επιλογή σας θα βασίζεται στα αποτελέσματα της ανάλυσης του προστάτη.
Με μη μολυσματική προστατίτιδα στο οξύ στάδιο, χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα για συμπτωματική θεραπεία. Το κύριο μέρος της θεραπείας πραγματοποιείται με φάρμακα που ομαλοποιούν τη λειτουργικότητα του οργάνου.
Η σύνθετη θεραπεία της προστατίτιδας περιλαμβάνει απαραίτητα τη λήψη φαρμάκων για τη βελτίωση της ανοσίας. Αυτοί μπορεί να είναι είτε τοπικοί παράγοντες (ορθικά υπόθετα) είτε ανοσοτροποποιητές σε μορφή δισκίου. Η επιλογή του φαρμάκου είναι αποκλειστικά ευθύνη του γιατρού.

Για τη βακτηριακή προστατίτιδα, η βάση της θεραπείας είναι η καταπολέμηση των λοιμώξεων. Στη στάσιμη προστατίτιδα θα πρέπει να βελτιωθεί η λειτουργικότητα του αδένα.
Αντιβακτηριδιακή θεραπεία
Η ολοκληρωμένη θεραπεία της προστατίτιδας ξεκινά με φάρμακα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, την ομαλοποίηση της λειτουργίας του προστάτη και τη βελτίωση της ευεξίας. Τα αντιβιοτικά αποτελούν τη βάση της θεραπείας για τη λοιμώδη προστατίτιδα.
Για τη θεραπεία χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες ομάδες φαρμάκων:
- πενικιλίνες?
- τετρακυκλίνες;
- μακρολίδες;
- Φθοροκινολόνες.
Οι πενικιλίνες και οι τετρακυκλίνες χρησιμοποιούνται σπάνια στην ουρολογική πρακτική λόγω της χαμηλής αποτελεσματικότητας της θεραπείας και του μεγάλου αριθμού παρενεργειών. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί που πυροδοτούν τη φλεγμονώδη διαδικασία αναπτύσσουν γρήγορα αντίσταση στις επιδράσεις των φαρμάκων αυτής της ομάδας, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη θεραπευτική δράση των φαρμάκων.
Παρόλα αυτά, ένα αρκετά καλό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με τη λήψη συνδυαστικών σκευασμάτων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, συνταγογραφούνται μακρολιδικά φάρμακα. Τα πλεονεκτήματά τους έγκεινται στο ευρύ φάσμα δράσης, στην καλή ανοχή από τους οργανισμούς και στην υψηλή βιοδιαθεσιμότητα, λόγω της οποίας τα συστατικά του φαρμάκου διεισδύουν στον ιστό του προστάτη.
Πρόσφατα, οι γιατροί προτιμούν όλο και περισσότερο φάρμακα από την ομάδα των φθοριοκινολονών. Αυτά είναι ευρέως φάσματος αντιμικροβιακά φάρμακα που προσφέρουν μια σειρά πλεονεκτημάτων έναντι των παραδοσιακών αντιβιοτικών.
Δεδομένου ότι οι φθοριοκινολόνες, σε αντίθεση με τα αντιβιοτικά, είναι εντελώς συνθετικά φάρμακα χωρίς φυσικά ανάλογα, η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα είναι πιο αποτελεσματική λόγω της έλλειψης ανάπτυξης αντοχής των παθογόνων.
Οι φθοριοκινολόνες διεισδύουν γρήγορα στον ιστό του προστάτη, είναι καλά ανεκτές από τον οργανισμό και σπάνια προκαλούν παρενέργειες. Τις περισσότερες φορές, οι γιατροί συνταγογραφούν φάρμακα που περιέχουν λεβοφλοξασίνη. Η θεραπεία διαρκεί τουλάχιστον 28 ημέρες, το φάρμακο λαμβάνεται σε 1-2 δισκία. Η ακριβής δοσολογία και το δοσολογικό σχήμα επιλέγονται από τον γιατρό ξεχωριστά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να συνταγογραφηθεί ενδομυϊκή χορήγηση του φαρμάκου, μειώνοντας έτσι τη διάρκεια της θεραπείας.

Αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Για τη σύνθετη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας μη μολυσματικής φύσης, χρησιμοποιούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Τέτοια φάρμακα έχουν συμπτωματικό αποτέλεσμα, ανακουφίζουν από τον πόνο και σταματούν τη φλεγμονώδη διαδικασία. Συνιστάται να συνταγογραφείτε αντιφλεγμονώδη φάρμακα σε υπόθετα - αυτή η μορφή απελευθέρωσης επιτρέπει στο δραστικό συστατικό να φτάσει απευθείας στον ιστό του προστάτη.
Για τη λοιμώδη φλεγμονή, τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα συνταγογραφούνται σε σύντομες δόσεις για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Ωστόσο, για τη μη λοιμώδη προστατίτιδα, αντιπροσωπεύουν την κύρια γραμμή θεραπείας, καθώς δεν χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά σε αυτή τη μορφή της νόσου.
Για τη θεραπεία της συμφορητικής προστατίτιδας, συχνά χρησιμοποιούνται βιοενεργά φάρμακα για την ομαλοποίηση της λειτουργικότητας του προστάτη.
Κατά κανόνα, πρόκειται για παρασκευάσματα που βασίζονται σε εκχυλίσματα από τον προστάτη νεαρών ταύρων. Το φάρμακο βελτιώνει τον τροφισμό του προστάτη, ανακουφίζει από τη φλεγμονή και μειώνει το πρήξιμο. Στη μη λοιμώδη προστατίτιδα, χρησιμοποιείται για μεγάλο χρονικό διάστημα για τη θεραπεία της φλεγμονής. Σε περίπτωση βακτηριακής φλεγμονής του προστάτη, αυτό το φάρμακο ενδείκνυται για την αποκατάσταση της λειτουργίας του οργάνου μετά από αντιβιοτική θεραπεία.
Για τη συμφορητική προστατίτιδα, συχνά συνταγογραφούνται υπόθετα που περιέχουν πρόπολη και προϊόντα μέλισσας, ιχθυόλη ή λάδι κολοκύθας. Τέτοια φάρμακα στοχεύουν στην ομαλοποίηση του τροφισμού του προστάτη, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και αυξάνουν την τοπική ανοσία.
Φάρμακα για την ενίσχυση της ανοσίας
Στη σύνθετη θεραπεία της προστατίτιδας, ο προστάτης εκτίθεται σε διάφορα φάρμακα. Προκειμένου να αποφευχθεί η εκ νέου ανάπτυξη της νόσου μετά τη θεραπεία, ενδείκνυται μια σειρά μέτρων για την ενίσχυση της ανοσίας.
Για το σκοπό αυτό απαιτούνται τα εξής:
- Παρασκευάσματα που περιέχουν ψευδάργυρο.
- δισκία με εκχύλισμα εχινάκειας.
- σύμπλεγμα βιταμινών?
- Βιταμίνη Ε
Ο ψευδάργυρος, το σελήνιο και η βιταμίνη Ε είναι απαραίτητα για τη φυσιολογική λειτουργία του προστάτη. Οι ουρολόγοι συχνά συνταγογραφούν βιοενεργά συμπληρώματα διατροφής με υψηλή περιεκτικότητα σε αυτές τις ουσίες.
Συνιστάται επίσης η λήψη ενός σχήματος βιταμινών ειδικά σχεδιασμένο για άνδρες. Τέτοια φάρμακα περιέχουν ένα σύμπλεγμα ουσιών που αποσκοπούν στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του ουρογεννητικού συστήματος.
Για να μειωθεί ο κίνδυνος παροξύνσεων και ανάκαμψης μετά από αντιβακτηριακή θεραπεία, συνταγογραφούνται ενέσεις εκχυλίσματος εχινάκειας, αλλά αυτό το φάρμακο δεν είναι λιγότερο αποτελεσματικό σε μορφή δισκίου.
Για τη χρόνια προστατίτιδα, ένα σύμπλεγμα βιταμινών θα πρέπει να λαμβάνεται δύο φορές το χρόνο για να μειωθεί ο κίνδυνος έξαρσης.
Φυσικοθεραπεία και μασάζ
Με χρόνια προστατίτιδα, συνταγογραφείται φυσιοθεραπεία για την εξάλειψη της συμφόρησης. Κατά κανόνα, χρησιμοποιούνται μέθοδοι βελονισμού, ρεύματος και μαγνητικής επιρροής, καθώς και darsonvalization. Τέτοιες μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται για βακτηριακή φλεγμονή, καθώς μπορούν να προκαλέσουν την εξάπλωση παθογόνων σε όλο το σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος.
Το ορθικό μασάζ ενδείκνυται για διαταραχές του τροφισμού του προστάτη. Τέτοιες διαδικασίες πραγματοποιούνται από εξειδικευμένο ειδικό - ουρολόγο ή πρωκτολόγο. Το μάθημα μασάζ περιλαμβάνει 10 έως 15 διαδικασίες.
Η φυσικοθεραπεία διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος στα πυελικά όργανα, εξαλείφει τη λεμφική συμφόρηση και ομαλοποιεί την εκροή των εκκρίσεων του προστάτη. Ένας αριθμός διαδικασιών καθιστά δυνατή την αποκατάσταση της κανονικής λειτουργίας του οργάνου και έχει θετική επίδραση στην ισχύ.
Χειρουργική θεραπεία
Η χειρουργική θεραπεία της προστατίτιδας πραγματοποιείται μόνο σε περίπτωση επιπλοκών.
Με μολυσματική προστατίτιδα, είναι δυνατός ο σχηματισμός αποστήματος προστάτη. Αυτό απαιτεί άμεση νοσηλεία του ασθενούς και χειρισμό που περιλαμβάνει άνοιγμα του αποστήματος και αφαίρεση του περιεχομένου του.
Με χρόνια προστατίτιδα, είναι δυνατή η στένωση της ουρήθρας, που οδηγεί σε οξεία κατακράτηση ούρων. Σε αυτή την περίπτωση, γίνεται χειρουργική επέμβαση και τοποθετείται καθετήρας για την αφαίρεση των ούρων. Επιπλέον, σε σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, μπορεί να εμφανιστεί ίνωση, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ουλές στον ιστό του προστάτη. Πρόκειται για μια επέμβαση κατά την οποία οι περιοχές συμπίεσης αφαιρούνται με χρήση λέιζερ.

Τρόπος ζωής και διατροφή
Η ολοκληρωμένη θεραπεία της προστατίτιδας περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, ομαλοποίηση της διατροφής και εγκατάλειψη κακών συνηθειών. Η δίαιτα για τη φλεγμονή του προστάτη δεν είναι αυστηρή, αλλά αποκλείει κάθε γρήγορο φαγητό, ημικατεργασμένα προϊόντα και καπνιστά. Το αλκοόλ και το κάπνισμα πρέπει να αποφεύγονται.
Θα πρέπει να συμπεριλάβετε στη διατροφή σας τροφές που είναι καλές για την υγεία των ανδρών:
- αβοκάντο?
- κολοκυθόσπορο και ελιές.
- ξηρούς καρπούς και μέλι?
- εσπεριδοειδή?
- σπόροι κολοκύθας?
- γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση.
Εάν έχετε συμφορητική προστατίτιδα, θα πρέπει να ασκείστε τακτικά. Η σωματική δραστηριότητα πρέπει να στοχεύει στην ομαλοποίηση της κυκλοφορίας του αίματος στο κάτω μέρος του σώματος.
Η σεξουαλική ζωή του ασθενούς παίζει σημαντικό ρόλο. Εάν έχετε προστατίτιδα, χρειάζεστε τακτικό σεξ, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα. Ταυτόχρονα, η υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα είναι απαράδεκτη καθώς καταστρέφει τον προστάτη.
Διαφορετικά, η κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία, η σωστή διατροφή και η εγκατάλειψη κακών συνηθειών θα σας βοηθήσουν να απαλλαγείτε από την προστατίτιδα. Ωστόσο, μετά από φλεγμονή, συνιστάται σε έναν άνδρα να επισκέπτεται έναν ουρολόγο ετησίως και να υποβάλλεται σε ολοκληρωμένη εξέταση του προστάτη.




































